Dit boek ontstond niet achter een bureau, maar gedurende bijna dertig jaar reizen, werken en leven in Tanzania. Sinds Martijn van Gogh in 1997 voor het eerst voet op Tanzaniaanse bodem zette, verzamelde hij zonder het aanvankelijk te beseffen duizenden verhalen. Verhalen die ontstonden op straat en op markten, tijdens busritten en familiebezoeken, in dorpen en steden, tijdens zijn werk en onderzoek, en vooral in de talloze ontmoetingen met Tanzanianen. Situaties die soms ontroerend waren, regelmatig verbazingwekkend en opvallend vaak zo hilarisch dat ze simpelweg te mooi waren om verloren te laten gaan.

Uit al die ervaringen ontstond Tanzania – Een plek waar iedere gebeurtenis een levensles is. Geen traditionele reisgids en ook geen afstandelijke beschrijving van een land, maar een persoonlijke reis door het Tanzania van alledag. Een bij-zonder land vol bijzondere mensen, waar gastvrijheid, humor, creativiteit, veerkracht en improvisatie een belangrijke plaats innemen en waar zelfs de kleinste gebeurtenis onverwacht kan uitgroeien tot een avontuur.

Maar achter de humor zit een tweede laag. Door je werkelijk te verdiepen in een andere cultuur, ga je onvermijdelijk ook anders naar je eigen samenleving kijken. Waarom hebben we in het Westen zoveel haast? Waarom proberen we alles te plannen en controleren? Wanneer zijn efficiëntie en individualisme zo belangrijk geworden? En wat kunnen we leren van een samenleving waarin familie, gemeenschap, gastvrijheid, flexibiliteit en tijd voor elkaar vaak een andere betekenis hebben?

Dit boek pretendeert niet dat Tanzania alle antwoorden heeft, of dat het ene leven beter is dan het andere. Het nodigt je vooral uit om nieuwsgierig te zijn, je eigen vanzelfsprekendheden af en toe ter discussie te stellen en te ontdekken hoeveel we van elkaar kunnen leren wanneer we bereid zijn door de ogen van een andere cultuur naar de wereld te kijken.

En toch is er één doel dat boven alle andere staat: je heel hard laten lachen. Om de onverwachte logica, de briljante improvisaties, de culturele misverstanden en vooral om de prachtige mensen die van een doodgewone dag zomaar een verhaal kunnen maken dat je de rest van je leven niet meer vergeet.

Want soms begint een levensles gewoon met een lachbui.